23-10-09

'Een ...leraar': een rare ?

Eerst al een dilemma. Normaliter had ik hierboven 'cementleraar' willen schrijven, maar net bij het opstellen besliste ik dat niet te doen. Omdat ik anders niet consequent lijk te zijn met mezelf.

Ik bedoel: ik vind het een soort... misdaad die leraar de naam 'cementleraar' te geven. Ik bedoel: door dat 'simpel' substantief (samenstelling) wordt de essentie van de leraar gereduceerd tot zijn fout (misdaad ?). Want: een verwijt op basis van een substantief komt veel sterker over dan een adjectief. "Je bent te kritisch" klinkt als sneeuw of een ijspegel (die smelt voor de zon), terwijl "Je bent een kritikaster" als een dolk klinkt die ook op langere termijn beschadigt. Want een adjectief voegt toe, terwijl een substantief (schijnbaar) verwijst naar de substantie, het karakter bijvoorbeeld.

Opvallend ook: geen kat kent zijn echte naam. Nu, anderzijds kan u dat ook een voordeel vinden. En nog opvallend: ik wou het zelf kiezen als 'lokspijs' voor u - en dus gebruik maken van die herkenbaarheid.

Tussen haakjes: door de media is zo iemand zowat veroordeeld voor zijn schuld bewezen is. De feiten zijn immers voldoende onder ogen gebracht, vooral ook met beelden, die in het beste geval ook nog geduid werden waardoor bleek dat zulke leerkrachten het niet onder de markt hebben. Maar de verdenking in de media brengen houdt eigenlijk al in dat de rook aanwezig lijkt, die een vermoeden van vuur staaft: geen rook zonder vuur, inderdaad. Tja, jammer.

En eigenlijk kan dat niet, vind ik.

 

09:43 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cementleraar, substantief, rook, adjectief, vuur |  Facebook |