18-11-09

Goede manieren...

Vermoedelijk zit ik hiermee op de rand van het taaldomein. Maar radio is in een zekere zin een en al taal. Dus...

Enkele kritische observaties bij deze, vanwege een vijftiger (aaaarrrrhhhh) :

1. Begroeten en afscheid nemen:

Ik vind het onwaarschijnlijk hoe radio-interviews (via de telefoon vooral) beginnen en eindigen. Gewoonlijk is de aankondiging van het itnerview naar het publiek meteen ook al de opener van het gesprek, zonder dat de interviewee de kans krijgt in luttele seconden de begroeting te beantwoorden. En aan het einde is de afronding en vermelding van naam en functie meteen ook het einde van het stuk. Voor enige interactie ('beaming') is geen tijd, tenzij de geroutineerde interviewee inbreekt in de woorden van de presentator-interviewer...

Dus; "Aan de lijn hebben we nu XY, voorzitter van Zyb. Goeie morgen, meneer/ mevrouw Y, - en hier is niet de misnte kans tot beantwoording - u had het onlangs over x. Wat hebt u precies bedoeld ?"

En aan het slot: "Dat is dus duidelijk. Tot zover de vertegenwoordiger van XY, voorzitter van Zyb. Hartelijk dank." En meteen de muziek zodat de woorden van de interviewee geen precieuze tijd mee kunnen kosten - want, zeg nu zelf, hoe belangrijk is die reactie? Bedanking c.q. begroeting zijn pro forma gebeurd, dus alles oké !

2. Interviewen:

Ik kan "Feiten/ Feyten en Fillet" best pruimen, maar een en ander valt mij wel op, dat u eventueel als aspecten van de taalkundige 'pragmatiek' kan beschouwen:

 - elke prof/ informant is een 'je'; waarom moet dat ? Ik vind enige formaliteit bij onbekenden en hogergeplaatsten best wel verdedigbaar. Gewoon een vorm van respect.

- slachtoffer van het format: het programma kiest een heel speciale invalshoek in de zin dat het wat dieper doorgraaft op een ander, en al eens een perspectief opent, of achtergrond biedt, maar opvallend is dat het allemaal altijd lekker-lacherig-licht moet blijven. De presentator doet het op zich heel goed, maar of die 'ondraaglijke lichtheid' ook bij tragische kwesties moet worden aangehouden???  De toon is gewoonlijk die van het 'blij-verraste kind', dat zijn ouders massa's vragen naar het hoofd slingert. Dat irriteert mij wat. ik weet: tegenwoordig geldt het primaat van formats, doelgroepen, efficiëntie, maar zouden wij dat niet eens even in vraag kunnen stellen alstublieft ?

Het kan onbelangrijk lijken, maar m.i. zit er meer achter. Vandaar. En desnoods ben ik dan maar een 'zeur', ook al wat ouder...

10:33 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: je, u, feyten, fillet, interview, begroeting, slot |  Facebook |