12-10-09

Chinees voor u !

Nee, ik ken geen Chinees, maar ik las - zoals sommigen onder u heel zeker - ook al van die prachtige metaforische interpretaties van Chinese ideogrammen. Was de verklaring van 'elektriciteit' niet iets als 'hemelse kracht' ?

Ik interviewde net een boeiende ondernemer, die uit interesse ook Chinees leert. Die was wild enthousiast over het woord 'ondernemen' in het Chinees, dat hij ontcijferde/ uitlegde als : 'laat een idee in je hart groeien en bloeien' of iets dergelijks. Je zou voor minder lyrisch worden als je een idealistisch, enthousiast ondernemer bent.

decoration

Maar ik achtte het nuttig om dat toch even te doublechecken, wat ik graag doe via de in mijn ogen bijzonder interessante site : forum.wordreference.com.

De eerste correspondente was heel verrast over die interpretatie, maar kon er begrip voor opbrengen, omdat het eerste ideogram drieledig is, met elementen als 'zon', 'hart' en 'plaatsen'. maar de duiding was niet... eenduidig, stelde ze.

De tweede was nog kritischer. "Dit is volksetymologie; als je echt aan etymologie wil doen, dan is er 'back-breaking study' nodig", vond hij. En hij wees erop dat die driedeling niet klopte: hij onderkende er alleen de tekens voor 'klank' en voor 'idee/ gedachte' in, en in de combinatie herkende hij dan "vitality, vim, vigor, hustle-and-bustle" of dus activiteit, bezigheid; met andere woorden: 'business', in eerste instantie letterlijk.

Moraal van het verhaal: etymologie is verleidelijk en gevaarlijk. Wishful thinking is een bijzonder gevaarlijk vertrekpunt voor etymologie en wetenschap (zeg dat ook maar aan de 'echte' wetenschappers !). En toch durf ik denken dat je zelfs van volksetymologie mag uitgaan, als je  dat maar vermeldt. Net zoals loopings - luchtvluchten ;-) - leuk kunnen zijn, vind ik dat gedachtevluchten dat ook mogen zijn - maar dat de lezer gewaarschuwd moet worden....

 

07-10-09

'Zekerheid'

Ik moest in de vorige dagen denken aan het woord 'Sicherheit' in het Duits. Het betekent namelijk zowel 'zekerheid' als 'veiligheid' - en als je vertaalt, dan moet je dat soort knopen proberen door te hakken. Ik koos voor 'houvast', en dat is net even dubbelzinnig, denk ik. Wij kennen dat ook wel een beetje: 'sociale zekerheid' is vooral 'sociale veiligheid', lijkt mij, heeft niets met intellectuele zekerheid te maken.

Even gepolst bij Duitsers op een forum of ze daar last van hadden. Blijkbaar niet: de context verheldert genoeg. (Ik moest er wel meer geven, want de zin die ik gaf volstond niet echt om te beslissen, leek mij) Nu, geen verwijt. Ik vind het vooral interessant.

Ik vond het namelijk eerder natuurlijke dubbelzinnigheid, dan wel twee verschillende betekenis.

En ik vermoed dat de etymologie dat bevestigt: 'zeker' is vooral 'se-cura', zonder zorgen. En ik denk dan verder: die zorgen kunnen het gevolg zijn van

(a) twijfel, intellectuele (of spirituele ?) onzekerheid,  en (b) fysieke (en materiële, financiële) onveiligheid.

 

 

21:34 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: zekerheid, veiligheid, zorgen |  Facebook |

05-10-09

Empowerment !

Na al die taalkunde van de voorbije dagen, een maatschappelijk thema: 'empowerment' van vrouwen in het Zuiden, een thema dat ik gisteren, zondag, in Brugge hoorde behandelen op een activiteit van Oikocredit (een microfinancierings-ngo, laten we zeggen). De foto hieronder verwijst naar de Shambali Trust (shambalitrust.org).

decoration
Opvallend: eerste vraag was wat 'empowerment' betekent. U vindt allerlei definities, maar ik redeneer even vanuit het woord:

 - power: is kracht voldoende om vrouwen nadien macht te laten verwerven? Of sluit macht uit dat de tegenspeler nog macht heeft ?

- empower : in hun kracht zetten, of in (de) macht

- is vorming voldoend voor die kracht ?

- geeft een microfinanciering ook al een vorm van macht ?

- kan die 'power' er komen als niet meteen ook de cultuur verandert ?

In elk geval bleek dat vrouwen echt geholpen werden, zelfs door dure, kortlopende leningen, maar dat vorming even wezenlijk is.

15:10 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: empowerment, power, macht, kracht |  Facebook |

04-10-09

Over fluiten, broekspijpen en mouwen

Door over die pijpen en slangen na te denken, stond ik ook stil bij mouwen. Ik geef aan waaraan ik nog dacht, na de voorlaatste bijdrage over pijpen in al hun vormen.

decoration
1. 'Pijp' in het Duits, 'pfeifen'/ 'Pfeife', verwijst vaak naar twee betekenissen: het rookinstrument en het muziekinstrument. of als u wil naar het zelfde voorwerp dat we op twee manieren gebruiken: om op te blazen, of om aan te zuigen. Een scheidsrechter 'pfeift' met name in het Duits. (Zoals gezegd: hebben wij in het Nederlands ook nog gedaan, maar nu meer : wij fluiten alleen nog. Maar de dubbelzinnigheid van 'fluit' en 'pijpen' is behouden... )

2. Andere vraag zonder antwoord tot hiertoe: zouden er talen zijn die voor mouw en broekspijp hetzelfde soort woord hebben? In het Fins lijkt het alvast niet het geval. Misschien elders...

11:48 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pijp, fluit, pfeife, mouw, broekspijp |  Facebook |

01-10-09

Een andere kijk op taal

Ik kende de titel van het boek van Joop Van der Horst, 'Het einde van de standaardtaal', maar ik wist niet... dat het zo interessant was !

 

decorationIk bedoel: 'het einde van de standaardtaal' is slechts één fenomeen dat wijst op een totale verandering van de kijk op taal. Hij noemt het het einde van de renaissancevisie, die talen aflijnde - terwijl hij eerder een continuum ziet -. De nieuwe visie erkent veel meer de ontwikkeling van de taal en probeert niet die stil te leggen (met grammatica's, normatieve lexicale regels), ze ruimt ook veel meer aandacht in voor de gesproken taal en de informele taal (nu ook door de nieuwe media), waar de boekdrukkunst dwong tot een focus op eenheid, geschreven taal (en dus een nieuw begrip van waarheid - zie 'Dangerous Words' van Gary Eberle), enz.

 

 

Mijns inziens heeft de man met dit m.i. schitterend cultuurhistorisch essay iets aangevoeld van een ontwikkeling die zich nu voordoet - met gevolgen op meer dan taal. Is dat niet een soort nieuw paradigma, dat verdere verkenning verdient ?

08:40 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: joop van der horst, standaardtaal |  Facebook |

29-09-09

Van 'slang' naar broeken, regen, orgels, fluiten...

Mijn verhaal begon gisteren, met het woord 'tuinslang'. Ze leidde naar het woord 'tuyau', 'pipe', op internet, want uiteindelijk hebben de laatste vier begrippen in de titel woord 'pijp' gemeen.

En een waterslang en een -pijp hebben een en ander gemeen. Namelijk :

  • een broekspijp is hol (en flexibel) en bevat... een been
  • een regenpijp is hol en bevat soms ook water (hm)
  • een kachelpijp
  • een konijnenpijp is ook lang, kronkelig  (denk ik), hol...
  • de longpijp vertoont ook die kenmerken...
  • een orgelpijp is hol, niet flexibel, en ook langwerpig
  • een fluit: daar is er alleen een indirecte link, via bv. een orgelpijp, namelijk: 'zoals de jongen piepen' betekent eigenlijk 'zoals ze pijpen', fluiten (zoals de zakfluit of de bagpipe ;-) )--- weer hol, niet flexibel, langwerpig - vandaar het verband met het 'penseel van de liefde' (kent u dat ?) en de 'daad'
  • en ja: een pipeline, een pijplijn natuurlijk !

Tja, van slangen naar al die soorten biuizen - of pijpen !

22:07 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pijp, slang, buis |  Facebook |

Slang in mijn tuin

Een tuinslang, bedoel ik dan wel.

Het is een metafoor, en ook in andere talen heb je ze ;

  • een slang, ook in het Tsjechisch  (hadice)
  • een darm in mijn dialect (West-Vlaams...) en in het Litouws ('laistymo žarna', waarin 'žarna' ook een darm is)
  • een zweep in Fins, vanuit het Russisch
  • een mouw, maar dan in de zin van pijp (wordt een volgende thema) in het Portugees (manga, en dan mangeira)

Voilà, misschien gewoon leuk !

07:51 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-09-09

'Harem', 'haram'

Sjonge, zeg, nooit gedacht dat er een verband was tussen vrouwen en zonde of onreinheid. ;-)

Toevallig was ik eergisteren op de Anderlechtse markt bij het slachthuis. Ik moest/ mocht in opdracht van Wervel met een islamleerkracht en Wim Versteden van Veeakker gaan spreken over halal slachten [en kweken] - en dus ook haram, het tegengestelde. 

decoration

[Renoir, Interieur van een harem in Montmartre]
Nu lees ik een column van Oscar van den Boogaard in 'DS' (van 5 juli, oei). En kijk: 'harem' heeft met 'haram' te maken heeft. 'Haram' betekent blijkbaar vooral 'verboden', en slaat niet alleen op vlees en voedsel, maar evenzeer op diefstal, op grove taal, op overspel. En dat betekent dus ook hetzelfde voor 'halal'.

Maar haremvrouwen nu waren helemaal geen slavinnen (odalisken), willoze vrouwen, ze waren eerder 'verboden terrein' - of alleen onder voorwaarden. Het waren zowaar 'zelfbewuste vechtersbazen', meent OvdB, en hij verwijst naar de reacties van Iraanse vrouwen na de islamitsche revolutie. Volgens de schrijfster,voegt hij er nog aan toe, met een boutade die velen zal aanspreken, 'is de intellectuele confrontatie met vrouwen een noordzakelijke voorwaarde voor het orgasme'.

Nu, ik wil nog even onderzoeken of ik gelijk zal hebben, maar zou er een verband zijn tussen 'halal', 'holy', 'heilig'/'Heel' ? Come and see later on...

 

 

09:51 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: harem, halal, haram |  Facebook |

29-10-08

Bad-bed-brood

Ik vond deze taalkundig "elementaire" maar wat bijzondere b*d-woordcombinatie onlangs in de krant. Het lijkt erop dat de woorden 'in se' samenhoren.

decoration

Maar in wezen verwijst deze "welsprekende" woordcombinatie naar een maatschappelijke realiteit, die niet zo evident is. Het gaat er namelijk om dat asielzoekers die - als ik me niet vergis - nog niet erkend zijn, het moeten rooien met BBB en een weekgeld. Dat wordt gemotiveerd op basis van het ontradingseffect naar nieuwe vluchtelingen toe.

Van daaruit rijst voor mij een vraag voor mij, die in oorsprong taalkundig is - maar vermoedelijk enige relevantie heeft naar politiek en naar hoe taal politiek-maatschappelijk functioneert. Ik bedoel...

Deze goed ogende combinatie impliceert m.i. spontaan iets als : (a) deze dingen horen samen, hoeven niet in vraag gesteld. (Vermandere hoorde ik ook geregeld zeggen dat rijmende zinnen iets van waarheid moeten suggereren - of zo begreep ik het toch) Of werkt het net anders doordat de combinatie het moet hebben van korte koele woorden met vooral plosieven of dus plofmedeklinkers (spreek zelf p, t, k, uit zonder ee of aa of andere klinker erachter en u hoort de plof !),  waardoor net het droog-administratieve, gevoelloze van deze maatregel aan het licht komt ?

Ik vermoed dat het nauwelijks uit te maken valt. Of hebt u suggesties ? Ik ben zeker geïnteresseerd !

23:42 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: asielzoekers, bad-bed-brood, politiek |  Facebook |

20-10-08

Voor de voorwaardelijke wijs in de media

Vanmorgen het onheilspellende bericht van WWF over de versnelde opwarming van de aarde. Zorgwekkend. En toch...

decorationOp radio en tv heerst de 'forse one-liner'-stijl. Zoals in : "De aarde warmt veel sneller op dan tot hiertoe aangenomen. Dat staat te lezen in een rapport van het WWF" - of iets dergelijks.

Kijk wat er gebeurt : de luisteraar/ kijker krijgt de boodschap van de derde, zonder enig 'kader' of situering c.q. relativering. Journaalredacties  geven er vandaag de voorkeur aan de boodschap van derden zonder direct voorbehoud weer te geven en pas in tweede instantie de bron aan te geven - en meteen dus een stuk relativering. Wraakroepend, vind ik dat. Ik mis de voorwaardelijke wijs in de sprekende pers of minstens de bronvermelding.

Dat is gelukkig anders in de schrijvende pers, lijkt mij: daar treffen we nog altijd de aanhalingstekens aan, die aangeven dat de schrijver rapporteert en een stelling of bewering niet zomaar overneemt.

Ik beken wel dat mijn gevoeligheid voor deze kwestie ook ingegeven is door mijn algemene gevoeligheid voor onheilspellend nieuws. Ik neig ertoe alle nieuws in eerste instantie als waar te beschouwen, en a fortiori het slechte nieuws. Maar het lijkt mij oneerlijk nieuws van derden in eerste instantie voor te stellen als eigen nieuw. Daarom betreur ik hartsgrondig die keuze in de sprekende media.

Ik vrees wel dat die stijl in de 'AV-media' met scoren en commercie te maken heeft: je wil de klant gelijk binden - en dus is een forse titel bijzonder nuttig want de klant wil meer weten. (Ik gebruik de truc ook wel, maar dan via de mysterieus ogende formulering, niet door enige sensatie - of dat hoop ik.)

Nochtans is het net een verworvenheid van de (post-)moderne tijd, denk ik, dat ze heeft ingezien dat er een verschil is tussen zien en perceptie.

09:52 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuws, perceptie, sensatie, one-liners |  Facebook |

11-10-08

Versprekingen...

decoration
Door taalonderricht bij de Europese Unie, krijgt het Nederlands al eens een exotisch kleurtje, naar uitspraak en naar vorm. Even illustreren, zonder enig leedvermaak: we konden er allemaal hartelijk om lachen.

Zaak is: het is geregeld gewoon bijzonder interessant hoe kleine versprekingen iets anders laten klinken, je op het verkeerde been zetten, maar je ook al eens aan het denken zetten. Later meer ernstig...

 

Een Hongaarse deelnemer deelt mee : "Ik ben niet lekker", maar bedoelt natuurlijk dat hij zich niet lekker voelt.

Een creatieve Zweed definieerde "melk" na 52 uur les als "koesap" en "spel" als "kinderwerk".

Een oudere Duitse dame definieerde iets als een "konaaintjesfretter", een Duits klinkende versie natuurlijk van een "konijntjesvreter". Een slang met name.

Een prille Roemeense jongedame verklaarde  te willen "roesten". Vreemd natuurlijk, tot je beseft dat ze wil rusten, ...

Een andere Duitse dame hield van "bolletjes in de soep".

Nu, ook Vlamingen maken "leuke" fouten. Zoals die oudere Vlaamse collega op school die carpooling uitlegde en het...  "coolparking" noemde.

Of de minder ijverige leerling, die het over een "rekwisiet" had, maar "relikwie " bleek te bedoelen. 

Misschien schoot die ene wel de hoofdvogel, toen die lang geleden verklaarde dat het patronaat "een internaat voor paters" was.

 

Nog even in de relgieuze sfeer: een collega zaliger had het over "een mis opvoeren". Voor oudere katholieken klinkt dat heel vreemd, omdat missen in principe "opgedragen werden", nu "gevierd", maar de vergissing spreekt boekdelen. En inspireert eigenlijk tot een boek...

 

 

 

17-07-08

Over ezels en kinderen





Nee, we insinueren niet wat u denkt – of wat wij vermoeden dat u denkt. Het gaat ons om hun taal. [Met dank aan kinderboerderij Uden]

De ezel lijdt namelijk aan een beperking: hij krijgt zijn muil best open en dicht, en hij produceert klanken, maar… hij kent niet de tussenstanden die nodig zijn om al onze klinkers uit te spreken,  of hij kan ze alvast niet zuiver laten klinken. Hij kan daarom alleen de meest gesloten klinker balken, afgewisseld met de meest open klinker: de i en de a dus.

Tussendoor : navraag wijst uit dat de meeste ezels over de wereld i-a uitstoten, in die volgorde. Alleen de Turkse wijken af: zij zeggen a-i, vernemen we. Het klopt wel dat bij 'seriële' uitspraak (ia, ia, ia, ia) het onderscheid verdwijnt, maar een verklaring vonden wij nog niet. Moeten zij meer adem hebben om te beginnen ?

Maar terug naar i en a. Daar zit hem de gelijkenis met de taal van een kind. Niet toevallig heeft een kind het alleen over zijn papa en mama, over zijn kaka en pipi, over dada en… pas later over dodo. De peuterklinkers a en i zijn namelijk die met de extreme openingsgraden: voor de i de kleinste opening tussen tongrug en zacht gehemelte, voor de a de grootste afstand tussen tongrug en hard gehemelte. Meer precisie is in die eerste fase voor die peuters nog niet haalbaar.

Zo lijken ezeltaal en kindertaal dus op elkaar. Meer hoefde u  er niet achter zoeken !

 

17:11 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ezels kinderen i a ia |  Facebook |

07-05-08

Vrouwen met b...

Ik wil, of nee, ik durf niet raden wat u hier had willen invullen. 'Ballen' had het moeten zijn, want dat 'met ballen' (of 'kl...') stond centraal in een soort column van Ludo Permentier in DS van 18 april... decoration

Aan het einde verklaart Ludo Permentier dat hij 'balorig' wordt van die 'baldadigheid'. Mooi. Maar ik was al langer 'balorig', omdat ik die verruwing betreur. Een vriendin (van het video-bedrijfje Moose Productions) tilt daar niet zwaar aan en vindt dat het uit de band springen van allerlei ' agressief geïnspireerde' of beter 'geïnspireerde aggressievelingen' maar 'verbaal-literair getalenteerde' brood- en andere  schrijvers vanzelf zal wijken. Tja. Ik aarzel. Want je kan beter - lees: je bent veiliger - zeehondenbont aanpakken n madammen met een bontjas, dan ethische thema's die wat conservatief aandoen...

Ik gaf 5 zaken ter overweging, die voor mij symptomen zijn van hetzelfde, en mij al langer bezig houden:

1. Er is in de voorbije jaren een neiging gegroeid naar dysfemismen, lijkt mij, naar stoere of minstens forse taal. Nauwelijks nog remmingen meer...
2. Niet toevallig ook, denk ik: columns tieren welig en daarmee ook schamperheid, vertolkt met een bepaald soort verbale bravoure, vanuit m.i. het eigen gelijk en/of de allerindividueelste emotie resp. overtuiging.
3. Luc Huyse, DS, 18.04: 'Journalisten kruiden hun verhalen vaker dan voorheen met instant commentaar, liefst zo krachtig mogelijk.'
4. Een franciscaan, Theo  Zweerman,  wees er ooit op dat het woord 'hard' overal weer opduikt (harde valuta, hard cash, beenhard, loeihard, harde acties, ...) en geen ruimte laat voor kwetsbaarheid, laat staan voor softies, seuten, ... (Wondbaar en vrijmoedig, Valkhof Pers, 2001).
5. Cornelis Verhoeven kantte zich ooit tegen vloeken omdat : 'Asl het maximum tot regel wordt, is het gedaan met elke subtiliteit en beschaving.' (Een register, p. 235)
Het leek food for thought. Nou, blij dat te vernemen. Het deed mij net denken aan het onderscheid tussen arrogantie en mondigheid. Naar mijn gevoel (letterlijk) worden die vaak verward. Want de ene verrijkt, de ander verarmt, hoe moraliserend dat ook moge klinken...

Ten andere: hoe noem je 'borsten' ? Ik vind 'boezems', 'gebergtes' en 'balkons' best leuker dan platte 'borsten'. Maar dan ben ik alweer preuts, vrees ik. Ach, die directheid is zeker een kwaliteit in een aantal opzichten, maar het was ooit Susan Sonntag (of Naomi Klein ?) die vond dat die moslimsluiers best wel zinnig waren omdat ze ook eens iets verhulden, in plaats van alles bloot te geven.


15-02-08

'De mensen'

In de voorbije maanden stelde ik vast dat politici ongegeneerd 'de mensen' gebruiken. Ik hoor het vermoedelijk bij alle partijen, maar het lijkt me niet gezond.

decoration

Ik vraag mij af of ook in dit geval Steve Stevaert ermee begon. De man had iets charmants, met zijn one-liners die wijs klonken, maar vooral ook leuk gevonden waren. Hij ging er prat op, lijkt mij, tot 'het volk' te behoren: als gewezen cafébaas, zonder diploma's, en altijd begrijpelijk, vaak gevat.  Iemand met wie 'de mensen' of 'het volk' zich konden identificeren dus, ook al ben ik geneigd daar vraagtekens bij te zetten. Het lijkt wat te... makkelijk. Was /Is hij zo gewoon ?

Maar nu willen veel politici letterlijk doen wat 'de mensen' willen. Veelbelovend - of ogenschijnlijk toch. Want bestaat die groep wel? Ik zou soms ook best willen dat iedereen hetzelfde wou: het zou veel eenvoudiger maken. Maar... Bijvoorbeeld: willen 'de mensen' minder belastingen betalen ? Tja, een groot aantal wel, uiteraard, maar minder belastingen betekent gewoonlijk ook besparingen - en hoeveel procent van 'de mensen' die ook willen, lijkt mij ook voorspelbaar. 'De leerlingen' willen ook minder huiswerk, minder studiewerk, enz. . Uiteraard, maar is dat een goed criterium ? Zonder context zijn dat populistische uitspraken, die tot simplisme kunnen leiden.

Het doet mij denken aan 'men', het persoonlijke voornaamwoord. In de stijlleer worden daar heroïsche gevechten gevoerd - en ik ga er graag in mee: het kan vaak eleganter. Anderzijds: waarom bevechten de Duitsers 'man' niet ? Hoe komt het dat Fransen zonder 'on' niet kunnen leven -- waarbij zij natuurlijk iets vreemds doen: zij associëren 'wij' met een veel bredere groep van mensen, zo blijkt. Intrigerend. En de Engelsen: 'one' als voornaamwoord is zeer ongebruikelijk. Het roept bij mij de vraag op: is het niet weer typisch Nederlands om altijd maar nieuwe taalkundige vijanden te creëren ? ('Meerdere' was ook uit den boze, maar zie, nu wordt het goedgekeurd...) Vooral het feit dat een wazige autoriteit die oekazen lanceert, wekt ook verwondering op...

Het lijkt mij goed om alternatieven te zoeken, maar in bepaalde gevallen lijkt het alternatief niet beter. 'De mensen' is bijvoorbeeld zwak - en lijdt aan net hetzelfde euvel als het vermaledijde 'men'.

Het doet mij denken aan een andere politicus, Marc Eyskens, die de gave van het woord en de humor vermoedelijk nog veel beter beheerst dan Steve S. Die voerde ooit de strijd tegen de 'vermenning'. Dat vond ik schitterend. Merken en commerciële rijken veroveren de wereld en onze geesten. Bevrijding is nuttig. (Vgl. de 'ketterse' strijd van Notker Wolf osb in Duitsland)

Uit een te verantwoorden non-conformisme werd een bepaald gelovig en/of  traditioneel conformisme gehekeld. Terecht. Maar kijk, er ontstond tersluiks een nieuw conformisme onder het mom van vrijheid. En vooral: dit heeft geen ziel.  Maar het leidt 'veel mensen' op een dwaalspoor. Bijna: 'de mensen'....

 

 

 

13:27 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: men vermenning de mensen |  Facebook |

13-12-07

'Landen' - of 'opstijgen' ?

Er is nog geen regering in België of er is alleen een interim-, nood- of andere regering in de maak. Want, zo luidt het, de vorige kon maar niet... landen. Of opstijgen ? 

decoration
Het werkwoord komt mij vreemd over. Ik dacht daarbij aan het Franse 'atterrir', dat ik dan met vliegtuigen associeerde - en alleen daarmee. Dat lijkt alvast het gebruikelijke werkwoord in de Franstalige pers. Ludo Permentier merkt in 'DS' op dat 'landen' ook over het aankomen/ aanmeren van een boot kan gaan; dat vindt hij in het grote WNT. 

In elk geval: het is een woordgebruik dat nieuw is, meen ik. Een regering is in het Nederlands tot hiertoe gevormd, meen ik, samengesteld, en dergelijke. Maar 'geland' ?  Ik vermoed invloed uit het Frans... Vreemd genoeg, kan het lijken: op een ogenblik dat de politieke relaties gespannen lijken, kopieert de Vlaamse pers dan van de Waalse. Dit is een hypothese, weliswaar. Corrigeer gerust als de bron niet de Franse taal resp. de Waalse pers is.

Nog vreemder is: wij associëren werken niet met aanmeren of landen. Wij wensen iemand behouden vaart, wind in de zeilen, een goeie reis (in een huwelijksbootje bv.), en misschien in tweede instantie ook een (veilige) aankomst.  Werken - zoals de regering - veronderstelt bij ons toch eerder een koers uitzetten, die volgen, bijsturen, enz., maar niet ergens rustig bij een kade aangemeerd blijven. Of - met vertraging aan gedacht - : we zetten de regering op de rails, wat impliceert dat ze dan kan vertrekken. 

Is het nodig om ervoor te pleiten dat de Vlaamse pers schrijft dat de regering nodig dient op te stijgen, het luchtruim op te zoeken, of het ruime sop te kiezen, moet uitvaren ?

Vermoedelijk niet: als die beelden overgenomen worden, nou, dan is het maar zo. Maar ik vind 'landen' alvast geen 'productief' beeld omdat die associatie doel - landen niet zo evident is.  

'Be-landen' bv. impliceert helemaal geen doelgerichtheid, integendeel ;-).

 

 

 

 

16:32 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: landen, waals, regering, metafoor, beeld |  Facebook |

19-11-07

'Verslaan'


Het is voor Vlamingen nog altijd een wat ongebruikelijk werkwoord: 'ik versla een wedstrijd' klinkt nog altijd vreemd. Maar het deed mij denken aan de vergader- c.q. verslagcultuur...

 

decoration

Hoe belangrijk zijn die verslagen ? Hoe nuttig vooral? Ik bedoel: hoe vaak zijn die eigenlijk werkinstrumenten ? Mijn gevoel zegt me: zelden, te zelden. Gewoonlijk lijken het vooral een soort formele verplichtingen: officiële documenten die at-test-eren – of dus officieel getuigen – dàt de vergadering plaats heeft gevonden. Want onze cultuur moet het hebben van bewijzen op papier, ‘in print’, lijkt mij, of op ‘file’, op een Word-document. Ook al omdat de vergadering daardoor ‘zijn neerslag krijgt voor de eeuwigheid’ (nou ja) én omdat ze daardoor misschien nog belangrijker oogt dan ze al was of eigenlijk niet was. Hoe langer hoe vaker worden ze ook formeler: het ‘hoofd’ van het verslag lijkt al eens even belangrijk als de inhoud.  En anderzijds: een verslag heeft iets van een contract. Een verslag bindt de deelnemers. Vandaar dat de formele procedure vraagt dat aan het begin van volgende vergadering gevraagd wordt of het verslag wordt aangenomen – waarbij de aanwezigen vaak voor het eerst – en in het beste geval nog maar even – in hun verslag duiken om te kijken... 

Terwijl ik denk dat een vergadering net van een agenda moet uitgaan om tot een nieuwe te komen, denk ik: een verse, een beter geïnspireerde, een verfrissende. ‘Agenda’ betekent in het Latijn immers: datgene wat moet gedaan worden. Nu lijken vergaderingen mij geregeld obligate evenementen, waarbij het doel al eens op de achtergrond raakt dor de formaliteiten, de paperassen, enz. . Soms vind je bij de echte – met respect  ‘vergaderaars’ zelfs nauwelijks nog een moment om te vergaderen, zo intens is het vergaderritme. 

Ik denk ook wel eens dat vergaderingen te zelden ontmoetingen zijn. Vanuit een kritische reflectie op mijn ervaringen ben ik geneigd te denken  dat vergaderingen eigenlijk, in wezen, ook het animo moeten aanzwengelen: de bezieling, de openheid naar elkaar, de verbondenheid vanuit een visie. Of nog: vanuit het ‘mission statement’. Of vanuit de ‘core business’ . De ‘cuore’ in het Italiaans of het hart ? 

Dat brengt er mij toe om te geloven dat vergaderingen beter altijd weer ruimte moeten bieden voor de ziel, het wezenlijke. Bij het papier blijven is gevaarlijk.

Ik vermoed ook dat humor er zijn plek moet hebben. En ik denk dat de geestrijke drank beter vooraf wordt geschonken: tijdens een ‘gouden kwartiertje’ waarin ruimte voor informaliteit – en menselijkheid. Ik besef wel dat ik hier een karikatuur dreig te  maken van vergaderingen.    Bovendien durf ik denken dat bijvoorbeeld de vorm van onze verslagen niet altijd de beste is. Ze zijn vaak te ‘sec’, te droog, te dor. Ze lijken van ‘steen’. Ze zijn al eens  ongeïnspireerd, niet bezield, vooral formeel, bijna ‘pro forma’: de vorm en de publicatie zelf zijn bijna belangrijker dan de inhoud. De bezieling zit er erin maar vaak onder een laagje vernis of stof, waardoor de levensechte kleur van de vergadering al eens dof wordt. Misschien moeten de begin-agenda en de eind-agenda meer nadruk krijgen.  Hoewel: daar dreigt dan weer een ander gevaar. Een agenda-gestuurde vergadering en een agenda-gericht verslag dreigen het gebeuren zelf te veronachtzamen. Of eigentijdser: product wordt belangrijker dan proces. Terwijl een vergadering vaak een rijkdom (‘weelde’) aan ideeën laat opwellen. Ik betreur het dan als alleen het eindresultaat of de conclusie telt.  Ik dacht tot slot aan dit woordspel: in deze cultuur van attesten zijn 'testimonia' belangrijker ! En meetings meer ontmoetingen...

14-11-07

Bent u een locavoor ?

Ik las net een bericht over het Oxford Word of the Year...

'Locavore' dus of 'Localvore'. Die laatste spelling zou een belletje kunnen laten rinkelen: inderdaad, iemand die zowat alles in zijn buurt koopt, in kleine winkels, vooral of uitsluitend uit de eigen regio.

Het begrip ontstaat natuurlijk omdat er nieuwe waarden ontstaan of een nieuwe kijk op een en ander. Wordt een nieuw aspect van iets belicht, dan is het minstens handig als daar een nieuwe term voor ontwikkeld  wordtof 'gemunt', 'coined'. Dan kan je er makkelijker naar verwijzen, én dan wordt het meer een realiteit - of meer beschouwd als een realiteit. 

 In PRH-kringen leerde ik het woord 'tegenafhankelijk' bijvoorbeeld. Dat is een goeie omschrijving voor het gedrag van een puber - maar ook van bepaalde mensen die zich onafhankelijk wanen, maar in feite in verzet zijn (soms zonder het te beseffen) en daardoor net afhankelijk zijn. Alleen: zij zijn alleen tegendraads, vanuit hun verzet, niet onafhankelijk. Hun 'nee' is niet gebaseerd op onderzoek maar op verzet, re-actie. Zij voelen de drang om gewoon 'nee' te zeggen als de autoriteit of het model 'ja' zegt. Dank zij het woord kan je de realiteit beter benoemen, waardoor ze ook reëler overkomt...

Maar de vraag voor mij is: verandert een nieuwe woord ook de wereld - of onze blik op de wereld, onze perceptie? Daar geloof ik wel in. Ze beïnvloedt ze minstens. Een nieuw woord als bv. 'voedselkilometers' (kgkm) of 'millimetermaaltijd' vestigt de aandacht op een probleem (vgl. www.wervel.be) en die aandacht kan blijven hangen als het woord in onze geest blijft hangen... Daar zit een basis van verandering...

 

 

04-11-07

'Overkomen'

Ik las net een stukje van filosoof Cornelis Verhoeven over 'overkomen'. Sjonge, die slaat altijd nagels met koppen...Al lijkt het ook wel wat beangstigend.

'Overkomen' is immers direct te linken aan communicatie, gebruik van de media, met gebruik van alle middelen om vooral goed over te komen. Het kan inderdaad zover gaan dat op den duur managers eerder met de probleemcommunicatie in de media moeten leren omgaan dan het probleem zelf op te lossen. Feit is: met communicatie kunnen consulenten vaak heel veel geld verdienen.  

Maar nadenken over hoe je communiceert, blijft zinnig, vind ik. Al was het maar omdat het de leesbaarheid verhoogt. Omdat het een boodschap eenduidiger laat overkomen. Omdat elke communicatie beladen is, willens nillens. Je kunt dus maar beter weten wat je zegt.

En uiteraard: mijzelf boeit taal als zodanig. Een site gewijd aan Ida Gerhardt schrijft het woord wijsheid, schoonheid en kracht toe. Ik kon het niet meer eens zijn ! Lees maar op : http://home.wanadoo.nl/f.m.burger/doelstel.html.

Nu, er is reden voor bezorgdheid over het inpakken in taal. Zeker. Maar vermoedelijk vinden we daarin opnieuw de dualiteit van de mens: ook wat goed is (bedoeld), kan fout worden gebruikt. Geen reden op zich om er zich niet mee bezig te houden, want als wij ons niet met taal bezighouden, dan...

Juist !

21:59 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: overkomen, communicatie, taal |  Facebook |

26-10-07

Geen appels dus, enkel woorden

Inderdaad, enkel woorden vanavond. De 'appels na de oogst' van morgen zullen er niet komen: ondanks interesse vooraf bij een proefpubliek liet niemand van zich horen.

Nu geen echte nood: ik serveer vanavond een woordmenu. Voor wie er niet bij kan zijn, vermeld ik hier even het menu:

Reizen langs – en stilstaan bij woorden, in verwondering 
  1. Klankflora en –magie
  2. Woordwortels en woordenschat
  3. ‘Gevoelige woorden’ – in zinnen
  4. Spreken in beelden (metaforen)
  5. Wonen in woorden – en beelden
  6. Scheppen woorden een wereld?

U ziet het dus wel: u miste iets, als u niet kon komen. Ik bedoel: het wordt wat conferenceachtig, in de zin dat een en ander bron van humor is en anderzijds dan weer onverwachte perspectieven opent. Wat door de titels vermoedelijk verraden wordt.

Ik wil dat best nog eens overdoen elders. U moet maar eens een seintje geven.. ;-)

Eigenlijk zijn woorden als stenen, soms edelstenen. En een woord verliezen doet wat pijn, vind ik. Een taal verliezen des te meer.

Toch nog dit: eigenlijk gaat het mij vooral over de kracht van taal. Ik heb steeds meer het gevoel dat taal een wereld bouwt, een wereld beïnvloedt, meer dan wij vermoeden. En dat taalmanipulatie of taalgebruik ongewild invloed heeft. Via metaforen bijvoorbeeld, ook al zijn het onderliggende.

Dat is iets wat ik bij Georoge Lakoff lees, maar toevallig of niet, spreekt Cornelis Verhoeven ook maar al te vaak over metaforen - en m.i. over de wereld onder, achter de woorden.

U begrijpt: zoiets wekt mijn nieuwsgierigheid. We zien wel of ik bij aanwezigen ook nieuwsgierigheid kan wekken...

Kapellestraat 53, 8573 Tiegem is the place to be...


 

 

17:30 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: woorden metaforen |  Facebook |

15-10-07

"Residentie 'Mollengat'"

Sjonge, daarnet mijn log geschreven, maar zie: één druk op de knop - en foetsjie! Ik probeer toch opnieuw, want ik vind de humor hier belangrijk, ook al gaat het om een soort tragische situatie.

Stel je voor... Je koopt en verbouwt een huis, laaggelegen, langs een hoofdstraat in een landelijk dorp. Naast jou een kleine, oude weverij. Voor jou een soort grasvlakte, langs de twee meter hoge wegberm. Mooi, rustig.

Maar plots verrijst op die grasvlakte een reeks huizen, waarvan de vloer gelegen is ter hoogte van je nok. Daarboven verrijst 'huizenhoog' nog een huis van zowat 9 m of zo. Geeft je een eng gevoel.

Alsof het nog niet genoeg is, koopt nu iemand, via omwegen naar verluidt,  de weverij. Bedoeling: niet zomaar een gezinshuis maar een hoogbouw (van 12 m). En dat in een beschermde landelijke omgeving, waar al wat leegstand is. ¨

*

Hoe reageer je daarop ? Met een bezwaar, uiteraard. Er komen er uit vijf hoeken. Maar  zal dat helpen? Interessante kwestie: wat telt hier?

Humor is misschien een andere techniek. Zoals met dat 'mollengat' : een typische lokale term voor een gat waar je nauwelijks in kunt want te smal, te eng. Eigenlijk wat zwarte humor.

Maar misschien moet macht gecounterd worden met humor. In een spiegelgevecht haal je het als kleine burger vermoedelijk niet. Anderzijds dan weer: dit is utopisch, vrees ik...

 

 

 

12:15 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hoogbouw, landelijk, eng, humor, macht |  Facebook |

08-10-07

Bevruchten en faciliteren ...

Ik heb al gedacht dat ik meer een facilitator ben dan een organisator. En meer een inspirator dan een leider (sometimes I wish I were...).

'Bevruchtingswerk' is mijn ding. Ik bedoel ermee: verbanden leggen, die tot nieuwe zaken leiden. Ik ben niet de man van grote theorieën, langdurige projecten, al heb ik twintig jaar Amnesty en meer dan vijfiten jaar Pax-Christiwerk achter de rug. Een lange adem heb ik in bepaalde opzichten toch.

 Nee, ik ben eerder - hopelijk - de man die een creatieve  inpuls geeft, waardoor nieuwe dingen gebeuren, waardoor dezelfde dingen anders gebeuren, waardoor dingen in een nieuw licht komen te staan. Daarin steekt vermoedelijk mijn kracht.

Nu, het komt allemaal vanzelf. En het kan al eens diffuus lijken. Ik ben bezig met woorden (voordracht op 26 okt.), met creativiteit, niet enkel met woorden (op 27 okt.), een leesgroep (vanaf begin nov.),  maar ook met vertalingen, correcties, journalistiek. En zodoende kom ik dan mooie citaten tegen, die ik dan zou willen uitgeven, of columns, enz. ...

Tja, leuk op zich. En altijd weer: bevruchtend proberen te werken door samen te brengen en te faciliteren, in de zin van 'faciliteiten creëren'.  

 

 

12:53 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-10-07

'Appels na de oogst'

Inderdaad, de oogst is voorbij. Maar misschien kan een appel- en perengaard in Tiegem toch inspireren...

Ik nodig namelijk uit tot een creatieve halve dag (8-12 uur) op zaterdag 27 oktober, waarbij deelnemers met een koan op weg worden gezet.

1. Eerst om in stilte, wandelenderwijs, te denken, te kijken, geïnspireerd door... jawel, appels, peren, boomgaarden, bomen, bladeren, grond, landschap. Door natuur, zeg maar.  

2.En dan om iets met hun ervaring, hun observatie, hun visie/ kijk, te doen op een creatieve manier. Ik vermeld(de) op de affiche:

schilderen, tekenen, dichtjes, kolder, woordkunst (op papier), collage, assemblages, minimal art, arte povera, recyclage, kleien, knutselen, …

3.Daarna kunnen ze materialen komen 'exposeren' en/of met anderen overleggen - als beide partijen willen - zodat ze nog even anders kijken, denken, handelen.De dag gaat over kijken of breder nog, waarnemen, geïnspireerd worden om een en ander creatief te verwerken en daarna - in alle vrijheid - te delen en/of zich door anderen laten beïnvloeden om nog eens wat anders te proberen...

Duur: vrij (tussen 8 en 12). Bezoekers mogen, mini-bijdrage welkom.

Let wel: het materiaal brengen de deelnemers zelf mee (enkel heel elementaire zaken zijn misschien voorhanden), iedereen brengt het zelf mee. De organisator is vooral facilitator. Bijdrage in de onkosten: €1,50 !

Place to be: Dolage (fruitwinkel, -kwekerij), Bergstraat 9.

Bedenkingen welkom. Schrijftelijk inschrijven: vraag formulier op bij thomask@skynet.be.

 

 

16:56 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: tiegem, appels, oogst, dolage, creatief, stilte |  Facebook |

29-09-07

Shiatsu en bijzondere woorden

Ik krijg net een berichtje aan : over shiatsulessen in het bedrijf - en mijn oog valt op een blaadje met Tiegemse dialectwoorden, die bijzonder zijn. Pardon: die ik bijzonder vind.

Vraag rijst dan: waarom zo bijzonder. En plots valt mij oog op een zinnetje in de e-mail over shiatsu in het bedrijf en thuis: 'Het regelmatig toepassen van deze technieken voegt jaren toe aan je leven, maar ook leven aan je jaren.' Je zou je over minder verbazen, vind ik. En het is ook intrigerend qua formulering.

Ik denk wel dat ze gelijk heeft. Zulke massages zijn vormen van verbondenheid, geven veel door, lijkt mij - ook al lijkt het allemaal zo weinig. Het is kwaliteit maar het heeft niks met geld als zodanig te maken.

En dat geldt ook voor die woorden als kadullen (goed verzorgen, wat verwennen), kebbe/ kebkeutel (iemand die gekoesterd wordt en zelf ook koestert), beurelen (geluid van koeien, maar ook 'zagen', ...), murmureren (geen koeien, wel morren), boudstil (heel stil),... . Woorden om te koesteren, vind ik. Ja, dat lijkt mij de kern: warm houden, bewaren, in stand houden. (Weeral een woord om op te zoeken)

Koesteren dus. Stilstaan bij kleine dingen, die geen geld (hoeven te) kosten. Verzorgen. Is daar niet iets religieus aan, van verbondenheid bv. ?

Stof voor gesprek. Moet ik misschien 'incorporeren' in mijn voordracht van 26 okt. . Zie hieronder...

 

28-09-07

Wondere woorden

Ik blijf trouw aan mijn invalshoek: woorden, taal. Maar wat er achter woorden en taal zoal kan zitten. Welke wereldbeschouwing/levensbeschouwing ? Welke impliciete hypotheses ?

Niet makkelijk. Maar ik wil toch eens een voordracht daarover geven, bij mij thuis. Titel nu: 'Reizen langs en stilstaan bij woorden - in verwondering'.

Ja, dat is de 'clou' bij mij: ik verbaas mij, ben verwonderd over en geniet van die altijd nieuwe facetten van woorden, die oplichten door de context waarin je ze gebruikt of door erbij stil te staan...

De draad van mijn voordracht zal zijn:

 - klankflora & woordmagie 

 - de wortels van woorden, hun inhoud

 - gevoelige woorden : hoe gevoelig woorden wel liggen

 - spreken in beelden (metaforen)

 - de beelden waarin wij wonen: George Lakoff, 'Living in Metaphors'

 - een wereld scheppen - in poëzie en religie

Een reis dus met haltes: vanuit de fysieke verschijning, via de betekenissen naar metaforen en tot de symbolische waarde.

Welkom op 26 oktober a.s., 20 - 22.30 uur in de Kapellestraat 53, 8573 Tiegem, na aanmelding via thomask@skynet.be. Bijdrage is vrij. Een samenwerking met Davidsfonds Tiegem.

22:56 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: verwondering, woorden, taal, voordracht |  Facebook |

23-09-07

'Sanctuary'

Nog zo'n interessant woord: 'sanctuary' in het Engels.

Geen directe vertaling mogelijk voor de dubbelzinnigheid of alvast de tweeduidigheid van het Engelse woord: heilige plek ('sanctuarium') en veilige plek (asiel, reservaat, zoals in 'bird sanctuary').

Christopher Jamison, abt van Worth Abbey (Sussex, England) schreef een boek met als titel: 'Finding Sanctuary'. Het is inmiddels vertaald maar die titel heeft het niet overleefd, helaas - wat de abt betreurt. Er was gedacht aan 'Op zoek naar een oord van rust' of zoiets maar dat heeft het niet gehaald. Het is 'evenslessen van een abt' geworden. De titel dekt de lading wel maar beklemtoont niet de kernidee van het 'sanctuary'. Het begrip wordt in het boek vertaald als 'wijkplaats' of 'heilige wijkplaats'. Niet het beste woord, zeker niet.

Nu, ik wil met een leesgroep beginnen over dat boek: omdat benedictijnse spiritualiteit mij interesseert én omdat de abt erin slaagt die eeuwenoude wijsheid te vertalen naar vandaag toe. Wie geïnteresseerd is, woont best niet al te ver van Tiegem, want daar zou het plaats vinden, eventueel gecombineerd met vesper, meditatie en lichte maaltijd aan het einde. Tiegem is een deelgemeente van Anzegem, wat dan weer bezuiden Waregem ligt, ten oosten van Kortrijk, ten westen van Oudenaarde. U moet maar reageren via een berichtje onderaan als u geïnteresseerd bent.

Het zal niet gratis zijn maar ...

Info : thomask@skynet.be !

20-09-07

'True'

Ik ben behoorlijk gefascineerd door taal. Ooit als syntacticus, vooral bezig met aspecten van zinsbouw, nu veel meer semanticus, met interesse dus voor betekenis. Vooral 'verborgen', 'mysterieuze' betekenissen.

Ik word gefascineerd door wat woorden open-baren, re-vel-eren (ont-sluier-en), als je naar hun wortel kijkt, of als je ze vergelijkt met synoniemen of zogenaamde synoniemen, met vertalingen ervan. Of door het subtiele effect van woorden in een tekst, van soms kleine woorden in een grote zin.

Neem 'true'. Je kent het woord als 'waar' maar ....

 - 'true to' betekent ook 'trouw' en/of 'eerlijk' ('true to') [hier begint het al: wat is de precieze betekenis ?]

 - 'true' is trouwens bijna zeker stamverwant met 'trouw' in het Nederlands

 - 'trouw' kan je verbinden met 'trouwen' in het Nederlands (wel 'troth' in E.)

 - het doet ook de ethische vraag rijzen: je moet dus waarachtig zijn om (echt) trouw te zijn ?

Ik zie verband met godsdienst. Ik denk dat metaforen in godsdienst wezenlijk zijn. Dat godsdienstig spreken heel vaak metaforisch mag begrepen worden - en dat de realiteit van de metafoor ook echt realiteit is. Verborgen metaforen verraden een bepaald wereldbeeld.

Vertalingen van de Bijbel werpen er licht op. Tonen hoe de 'waarheid' geschakeerd, genuanceerd, strikt genomen onbereikbaar is.

Vandaar dat ik graag met vertalingen, formulering, psychologie en spiritualiteit bezig ben, wel graag in confrontatie wel met de maatschappelijke realiteit.  

11-09-07

Taal opent wegen naar de wereld of ...

... sluit ze, blokkeert ze.

Taal is dus 'vreselijk' belangrijk. Zij  heeft impact. En zij geeft soms impact. Ze draagt immers een boodschap over maar is als medium ook message, boodschap dus.  Hoe we iets zeggen, heeft soms evenveel invloed als wat. Iemand schreef onlangs: de eerste minuut of zo van een speech bepaalt of je publiek blijft luisteren.

Vandaar mijn free-lancewerk met UBI o: via vertalingen zaken dichterbij brengen, via correctiewerk teksten beter laten functioneren, via verbetering van spelling beter helpen overkomen, via vormgeving inhoud beter laten spreken, via aandacht voor taal een wereld openen 'achter woorden' en achter of onder of in de werkelijkheid, via journalistieke bijdragen horizonten openen, (ander) licht werpen op...

Mijn focus inzake al dat werk ligt dus wel op het snijpunt van spiritualiteit en maatschappij. Mij boeit cultuur, religie, filosofie, politiek, economie (vanuit dat breder perspectief), ...

Ik mocht al twee boeken vertalen (en flink wat artikels), corrigeerde twee boeken, verken ook waar mogelijk de christelijk-monastieke/ spirituele scène in het Engelse en Duitse taalgebied om zelf aanbrengen te kunnen doen, ...

En ik kijk uit naar meer !

Nog dit: ik hoop bij te dragen tot communicatie in wezenlijke zin, een soort eenheid, verbinding, convivialiteit, ...

17:21 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: taal, correctie, spiritualiteit, communicatie |  Facebook |