03-04-10

Sociaal, whuffie en solidariteit...

Genoeg seks (zie vorige log), nu willen we ook sociaal zijn.

1. De trigger was dit keer een artikel op visualthesaurus.com, over het opduiken van het woord 'sociaal', waarin columnist van dienst Ben Zimmer erop wijst dat het woord floreert als nooit tevoren terwijl heel veel van de contacten nu via het scherm verlopen: "Hoe konden we ooit zo sociaal worden door naar ons scherm te staren ?"

Hij verwijst ook naar een andere auteur die opmerkt dat uit het echte 'netwerken' (ook een sociaal buzzword) in dit derde millennium virtuele netwerken ontstonden: Linkedlln, Netlog, enz. Leuke opmerking: heel vaak leidde dit networking to... notworking.

2. Die deeën herinnerden mij op hun beurt aan de Whuffiefactor, een term die ene Sara Hunt populair heeft gemaakt, door als marketing-consulent te wijzen op het belang van sociaal kapitaal. Een ondernemer moet in eerste instantie in relaties investeren, heet het, niet zozeer in grootse publiciteitscampagnes.

3. En een andere overweging die bij mij opwelde vertrok vanuit het woord 'solidariteit', het buzzword van de jaren '80, denk ik: "solidariteit met onderdrukte volkeren", "ik ben solidair met jou". Ik wil er nu daarover niet schamper doen, maar...

Ik zie parallellen tussen de drie: inflatie namelijk. Ik bedoel dat in zijn metaforische betekenissen: die woorden krijgen een zeer luchtige betekenis,namelijk dat ze voor heel weinig staan. Of dat vind ik toch. Ik bedoel: we kunnen o zo makkelijk betogen dat we sociaal zijn, onze sociale contacten onderhouden, in onze relaties investeren, en solidair zijn met anderen. Maar staat u mij toe daarbij de vraag te stellen: wat betekent het in de praktijk?

Bitter weinig, vind ik. Op zich vind ik ook wel dat we het sociale weefsel moeten proberen te herstellen, maar dat doen we niet met woorden, niet door het alsmaar te thematiseren, er een jargon voor te ontwikkelen (ook al houdt een filo-loog van woorden en taal), maar door dingen te doen.

Ik beken dus: ik ben in hetzelfde bedje ziek. Maar ik probeer aan woorden en gedachten een realiteit te koppelen... ;-) : woorden moeten geen luchtkastelen worden, maar zuurstofkastelen, en dus aanzetten tot 'implementering'. Zweven doen we al genoeg...

 

De commentaren zijn gesloten.