15-02-10

Trappistinnen hebben geen FOMO...

Ik las van de morgen dat Facebook bij een bepaalde columnist [Kristof Hofkens in 'DS']leidt tot fomo. Toen ik daarnet de uitzending over de trappistinnen in Brecht bekeek op Eén, bedacht ik dat zij niet aan fomo lijden.

FOMO? Kent u dat niet ? Ach, had dat gezegd ! ;-)

Fomo staat volgens die columnist voor 'fear of missing out [on all kinds of things, zeg ik er nu maar bij]' en is een symptoom of syndroom dat Facebook dreigt te veroorzaken of nog te stimuleren. Want wat gebeurt er ? U leest wat uw vrienden aan het doen zijn, vergelijkt heel snel met uw leven en denkt dan uiteraard: wat? Doen zij dat ? Nou, dan zou ik het ook moeten doen !' Althans, zo zag de columnist het.

Ik vind het helemaal niet onzinnig. Deze maatschappij houdt van musts: intussen zijn het eerder aanraders geworden, maar toch, ook na '68 waren er musts, al waren die dan niet langer religieus, uiteraard. Wat vreemd toch: autonomie en een stuk individualisme worden gepromoot, en toch gelden hier algemene adviezen... In elk geval: ik denk dat de musts al bij al nog onschuldig waren, terwijl velen nu het slachtoffer (en willoos vaak) worden van de maatschappij - en dus acuut lijden aan fomo, lijkt mij. Het is maar een van de nieuwe soorten druk die wij nu kennen, naast prestatiedruk, enz.

De trappistinnen niet dus. Zij leven ver van de wereld, en krijgen dus weinig impulsen, en als ze er al krijgen, dan zijn ze eigenlijk sterk confronterend, want de grenzen zijn duidelijk: de tuinmuur, de voordeur, en dat is het.

Ach, het doet denken aan schaarste en overvloed. Wie heel veel krijgt (en dat niet beseft), ervaart schaarste. Wie weinig krijgt maar er zich bewust van is, ervaart overvloed. De moderne maatschappij is kampioen in de schaarste: als die er niet is, creëert zij die wel...

 

 

 

23:06 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) | Tags: fomo, trappistinnen, brecht, missing, druk |  Facebook |

Commentaren

In Godsnaam Ik was ook om bijzondere redenen opgetogen over de uitzending over de zusters in Brecht. Ja het grote zien in het kleine, dat is de levenskunst, denk ik soms. Blij van uw blogje ontdekt te hebben!
Groetjes.

Gepost door: pelgrimpje | 15-02-10

Dank voor uw reactie...

Gepost door: Thomas K | 15-02-10

De commentaren zijn gesloten.