17-07-08

Over ezels en kinderen





Nee, we insinueren niet wat u denkt – of wat wij vermoeden dat u denkt. Het gaat ons om hun taal. [Met dank aan kinderboerderij Uden]

De ezel lijdt namelijk aan een beperking: hij krijgt zijn muil best open en dicht, en hij produceert klanken, maar… hij kent niet de tussenstanden die nodig zijn om al onze klinkers uit te spreken,  of hij kan ze alvast niet zuiver laten klinken. Hij kan daarom alleen de meest gesloten klinker balken, afgewisseld met de meest open klinker: de i en de a dus.

Tussendoor : navraag wijst uit dat de meeste ezels over de wereld i-a uitstoten, in die volgorde. Alleen de Turkse wijken af: zij zeggen a-i, vernemen we. Het klopt wel dat bij 'seriële' uitspraak (ia, ia, ia, ia) het onderscheid verdwijnt, maar een verklaring vonden wij nog niet. Moeten zij meer adem hebben om te beginnen ?

Maar terug naar i en a. Daar zit hem de gelijkenis met de taal van een kind. Niet toevallig heeft een kind het alleen over zijn papa en mama, over zijn kaka en pipi, over dada en… pas later over dodo. De peuterklinkers a en i zijn namelijk die met de extreme openingsgraden: voor de i de kleinste opening tussen tongrug en zacht gehemelte, voor de a de grootste afstand tussen tongrug en hard gehemelte. Meer precisie is in die eerste fase voor die peuters nog niet haalbaar.

Zo lijken ezeltaal en kindertaal dus op elkaar. Meer hoefde u  er niet achter zoeken !

 

17:11 Gepost door JanG in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ezels kinderen i a ia |  Facebook |