20-09-07

'True'

Ik ben behoorlijk gefascineerd door taal. Ooit als syntacticus, vooral bezig met aspecten van zinsbouw, nu veel meer semanticus, met interesse dus voor betekenis. Vooral 'verborgen', 'mysterieuze' betekenissen.

Ik word gefascineerd door wat woorden open-baren, re-vel-eren (ont-sluier-en), als je naar hun wortel kijkt, of als je ze vergelijkt met synoniemen of zogenaamde synoniemen, met vertalingen ervan. Of door het subtiele effect van woorden in een tekst, van soms kleine woorden in een grote zin.

Neem 'true'. Je kent het woord als 'waar' maar ....

 - 'true to' betekent ook 'trouw' en/of 'eerlijk' ('true to') [hier begint het al: wat is de precieze betekenis ?]

 - 'true' is trouwens bijna zeker stamverwant met 'trouw' in het Nederlands

 - 'trouw' kan je verbinden met 'trouwen' in het Nederlands (wel 'troth' in E.)

 - het doet ook de ethische vraag rijzen: je moet dus waarachtig zijn om (echt) trouw te zijn ?

Ik zie verband met godsdienst. Ik denk dat metaforen in godsdienst wezenlijk zijn. Dat godsdienstig spreken heel vaak metaforisch mag begrepen worden - en dat de realiteit van de metafoor ook echt realiteit is. Verborgen metaforen verraden een bepaald wereldbeeld.

Vertalingen van de Bijbel werpen er licht op. Tonen hoe de 'waarheid' geschakeerd, genuanceerd, strikt genomen onbereikbaar is.

Vandaar dat ik graag met vertalingen, formulering, psychologie en spiritualiteit bezig ben, wel graag in confrontatie wel met de maatschappelijke realiteit.  

De commentaren zijn gesloten.